نویسنده

درون

چکیده

این پژوهش با هدف مقایسه پردازش هیجانی، ادراک خود و ابعاد شخصیتی در رانندگان با و بدون سابقه تصادف صورت گرفت. پژوهش علی- مقایسه‌ای از نوع مقطعی- مقایسه‌ای است. جامعه آماری کلیه رانندگان تردد کننده با و بدون سابقه تصادف استان اردبیل در نیمه اول سال 1394 است. نمونه آماری پژوهش 80 نفر بودند (40 نفر رانندگان خودروهای تصادفی و 40 نفر غیر تصادفی) که به روش نمونه‌گیری در دسترس (رانندگان خودروهای تصادفی مراجعه‌کننده به پارکینگ‌های نگهداری خودروهای تصادفی و پلیس‌راه‌های استان اردبیل و رانندگان غیر تصادفی از بین رانندگان در حال تردد از مسیر پلیس‌راه‌های استان اردبیل) انتخاب شدند. داده‌ها پژوهش با استفاده از پرسشنامه پردازش هیجانی، ادراک خود و ابعاد شخصیتی جمع‌آوری و روش با تحلیل واریانس چند متغیره (مانوا) تجزیه‌وتحلیل شدند. نتایج نشان داد که مؤلفه‌های شخصیتی روان‌رنجورخویی و برون‌گرایی رانندگان با سابقه تصادف بیشتر از رانندگان بدون سابقه تصادف است. توافق و وظیفه‌شناسی رانندگان بدون سابقه تصادف بیشتر از رانندگان با سابقه تصادف است. همچنین ادراک خود اجتماعی و خود روانی رانندگان بدون سابقه تصادف بالاتر از رانندگان با سابقه تصادف است. بعلاوه پردازش هیجانی رانندگان بدون سابقه تصادف بیشتر از رانندگان با سابقه تصادف است. درنتیجه می‌توان بیان کرد پردازش هیجانی، ادراک خود و ابعاد شخصیتی ازجمله متغیرهای موردتوجه در رانندگان دارای سابقه تصادف بوده و توجه به این متغیرها می‌تواند در کاهش تصادفات رانندگی تأثیرگذار باشد.

کلیدواژه‌ها