نویسندگان

چکیده

هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش ناگویی خلقی در پیش‌بینی خشونت علیه زنان بود. این پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه زنان متقاضی طلاق شهر اردبیل بود که 106 نفر از آنها به روش نمونه‌گیری در دسترس به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. جهت جمع‌آوری داده‌های پژوهش از مقیاس خشونت علیه زنان و پرسشنامه ناگویی خلقی استفاده شد. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از روش‌های آماری ضریب همبستگی و تحلیل رگرسیون چندگانه به روش همزمان استفاده شده است.نتایج نشان داد که بین ناگویی خلقی و خشونت علیه زنان رابطه مثبت معنادار وجود دارد(05/0). نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نیز نشان داد که حدود 44 درصد واریانس خشونت علیه زنان از طریق متغیر ناگویی خلقی تبیین می‌شود. با توجه به این نتایج می‌توان گفت که شناخت هیجانات در سطح فردی و همچنین شناسایی و توصیف هیجانات و آگاهی از هیجانات می تواند در بهبود روابط زوجین و کاهش خشونت خانوادگی موثر باشد.

کلیدواژه‌ها