نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

.

چکیده

حوادث ترافیکی همه ساله جان هزاران نفر را در کشور گرفته و خسارات جانی و مالی فراوانی به بار می آورد.در این میان یکی از نهادهای مسؤول در امر جلوگیری از وقوع تخلفات رانندگی و کاهش سوانح ترافیکی، بی شک پلیس راهنمائی و رانندگی است که با ابزارهای الکترونیکی و هوشمندی که در اختیار دارد، همچنین با بهره گیری از نیروی انسانی کارآمد و متخصص می تواند در زمینه کاهش تخلفات و تلفات راننگی مؤثر باشد.هدف از نگارش این تحقیق، شناسائی آسیب های موجود در روش اجرای مأموریت در اعمال قانون پلیس راهنمائی و رانندگی هنگام برخورد با تخلفات استان اردبیل در سال 1395 می باشد تا ضمن احصاء آسیب های موجود، به منظور رفع نواقص و کاستی ها، پیشنهاد های اجرائی مطلوب را ارائه نماید. پژوهش حاضر از نظر نوع و هدف کاربردی، از نظر ماهیت و روش، توصیفی ـ تحلیلی و پیمایشی است. جامعه آماری در این تحقیق کارشناسان پلیس راهور و رانندگان بوده که نمونه آماری با استفاده از فرمول کوکران تعداد70 نفر از افسران کارشناس تصادفات و تعداد 368 نفر راننده که در طول سال 1395 مرتکب تخلفات حادثه ساز رانندگی و یا تصادف شده اند، به عمل آمده است. ابزاری که جهت گردآوری اطلاعات مورد استفاده قرار گرفته، مطالعات اسنادی، کتابخانه ای و پرسش نامه است. پرسش نامه پس از تأیید روائی و پایایی در بین نمونه آماری توزیع گردید، سپس پرسش نامه های جمع آوری شده بر اساس طیف سنجش لیکرت و از روش های آماری توصیفی به منظور تحلیل توصیفی داده ها و از آزمون تی تک نمونه ای به منظور آزمون سؤالهای تحقیق استفاده شد. نتایج این پژوهش نشان می دهد روش اجرای مأموریت در اعمال قانون پلیس راهور در هر سه بعد ساختاری، رفتاری و زمینه ای نامناسب می باشد و آسیب های ساختاری، رفتاری و زمینه ای تا حد زیاد و خیلی زیاد در روش اجرای مأموریت اعمال قانون پلیس راهور تأثیر گذار هستند

کلیدواژه‌ها