نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

.

چکیده

تعیین میزان اثر بخشی آموزش خود دلگرم سازی بر خود کارآمدی پرهیز از مواد مخدر در معتادان تحت درمان با متادون و بوپرونورفین بود. مواد و روش‌ها:پژوهش حاضر یک مطالعة مقطعی و مداخله ای بود. جامعة آماری این پژوهش شامل همة مردان تحت درمان با مواد نگهدارنده می باشد. جمعیت مورد بررسی در این مطالعه 40 معتاد تحت درمان با متادون و بوپرنورفین در مراکز ترک اعتیاد اردبیل در سال 1398 بودند. همة افراد با پرسشنامه خودکارآمدی پرهیز از مواد مخدر ارزیابی شدند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از شاخصهای توصیفی و آزمون ویلکاکسون، من ویتنی یوانجام گرفت. یافته‌ها: نتایج نشان داد که در میانگین خودکارآمدی پرهیز از مواد مخدر بین دو گروه آزمایش وکنترل در پیش آزمون تفاوت معناداری وجود نداشت، اما در پس آزمون بین میانگین های دو گروه تفاوت معناداری مشاهده گردید. در نتیجه می توان گفت که مداخله آموزشی در افزایش خودکارآمدی پرهیز از مواد مخدر موثر بوده است(05/0>P). نتیجه گیری:براساس یافته های این مطالعه، آموزش خود دلگرم سازی می تواند باعث ارتقاء خودکارآمدی پرهیز از مواد مخدر در معتادان تحت درمان با متادون و بوپرونورفین گردد، فلذا برگزاری دوره های آموزش خود دلگرم سازی با هدف ارتقاء خودکارآمدی پرهیز از مواد مخدر بایستی مدنظر خانواده ها، مراکز مشاوره و کلینک های ترک اعتیاد و برنامه ریزان قرار گیرد. به علاوه این روش می تواند به منزله رهیافتی مقابله ای در آموزش نوجوانان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه‌ها